علی حبیب نژاد، دکترای زمینشناسی و راهنمای تور در یادداشتی نوشت: کارون برای اهواز فقط یک رودخانه نیست؛ عنصری است که زندگی شهری، کیفیت زیست شهروندان و حافظه جمعی مردم به آن گره خورده است. این رود تاریخی در شکلگیری شهر، اقتصاد محلی و فرهنگ روزمره نقشی تعیینکننده داشته، اما امروز با چالشهایی روبهروست که فراتر از یک مسئله زیستمحیطی، به دغدغهای اجتماعی تبدیل شده است.
رود کارون، قدیمیترین و پرآبترین رود ایران، قرنهاست که در متن زندگی مردم خوزستان جریان دارد. اهواز بدون کارون، نهتنها از نظر جغرافیایی بلکه از نظر اجتماعی و هویتی نیز قابل تصور نیست. این رودخانه، شالوده شکلگیری شهر، محور توسعه شهری و یکی از مهمترین عوامل پیونددهنده مردم با محیط زندگیشان بوده است.
از منظر کالبدی، کارون نقشی تعیینکننده در ساختار اهواز داشته است. مسیر رودخانه، جهت گسترش شهر، شکلگیری محلهها و حتی جانمایی پلها را مشخص کرده است. پلهای اهواز، که امروز به نمادهای شهری تبدیل شدهاند، در واقع نشانههای عینی پیوند زندگی روزمره مردم با کاروناند. این رودخانه، شهر را از هم جدا نکرده، بلکه آن را به هم متصل ساخته است.
اما اهمیت کارون تنها به ساختار فیزیکی شهر محدود نمیشود. این رودخانه بهمرور به بخشی از زندگی اجتماعی و حافظه جمعی مردم اهواز تبدیل شده است. حضور کارون در زندگی روزمره، از تأمین آب و شکلگیری مشاغل گرفته تا اوقات فراغت و مناسبات اجتماعی، نقشی انکارناپذیر دارد. بسیاری از روابط انسانی، خاطرات فردی و تجربههای جمعی در کنار این رود شکل گرفتهاند.
کارون در ادبیات؛ روایت زندگی و شهر
در ادبیات معاصر ایران، بهویژه در آثاری که به جنوب کشور میپردازند، کارون حضوری پررنگ دارد. احمد محمود، نویسنده برجسته خوزستانی، در رمانهایی چون همسایهها و زمین سوخته، اهواز را بدون کارون روایتناپذیر میداند. در این آثار، رودخانه نه یک پسزمینه، بلکه بخشی از زندگی شخصیتهاست؛ جایی که کار، رنج، جنگ و امید در کنار آن جریان دارد.
در شعر معاصر نیز، فضای جنوب و نشانههای آن حضوری مداوم دارند. در آثار قیصر امینپور، اگرچه نام کارون همیشه بهصورت مستقیم ذکر نمیشود، اما روح رود، خاک و زیست جنوب در تصاویر شعری او جاری است. کارون در این نگاه، نماد پیوند انسان با زادبوم و حافظهای است که در گذر زمان فراموش نمیشود.
کارون در موسیقی؛ صدای تعلق
موسیقی خوزستان نیز بیتأثیر از کارون نیست. در بسیاری از ترانههای محلی و حتی آثار معاصر، نام و تصویر کارون بهعنوان نمادی از دلبستگی، خاطره و هویت تکرار میشود. این رودخانه در موسیقی، صدای مشترک مردم یک شهر است؛ صدایی که فارغ از تفاوتها، حس تعلق به اهواز و جنوب را بازتاب میدهد.
ریتمهای موسیقی این منطقه، گویی با جریان آب هماهنگاند؛ گاه آرام و گاه پرشتاب. کارون در این آثار، نهفقط یک عنصر طبیعی، بلکه بخشی از احساس جمعی و زیست فرهنگی مردم است.
کارون در سینما؛ عنصر زنده تصویر
در آثار سینمایی و مستند، کارون جایگاهی ویژه دارد. بسیاری از فیلمها و مستندهای مرتبط با اهواز و خوزستان، از نماهای رودخانه، پلها و سواحل آن برای شکل دادن به هویت بصری شهر استفاده کردهاند. در آثار مرتبط با سالهای جنگ، کارون اغلب بهعنوان شاهدی خاموش از مقاومت و رنج مردم حضور دارد.
در مستندهای اجتماعی نیز، این رودخانه بخشی از روایت زندگی روزمره شهروندان است؛ عنصری زنده که بدون آن، تصویر اهواز کامل نمیشود.
چالشهای امروز؛ وقتی یک رودخانه به مسئله اجتماعی تبدیل میشود
امروز اما کارون با مشکلات جدی روبهروست. آلودگیهای صنعتی، ورود فاضلابهای شهری، کاهش دبی آب، سدسازیهای متعدد و مدیریت ناپایدار منابع آبی، این رود تاریخی را در وضعیتی بحرانی قرار داده است. پیامدهای این وضعیت، تنها زیستمحیطی نیست؛ بلکه مستقیماً بر سلامت، معیشت و کیفیت زندگی مردم تأثیر میگذارد.
وقتی کارون آسیب میبیند، زندگی شهری نیز مختل میشود. کاهش کیفیت آب، از بین رفتن چشماندازهای طبیعی و محدود شدن کارکردهای اجتماعی رودخانه، همه نشانههایی از بحرانی هستند که دامنه آن فراتر از طبیعت، به جامعه کشیده شده است.
مسئولیتی فراتر از امروز
حفاظت از کارون، صرفاً وظیفه یک نهاد یا یک استان نیست؛ مسئلهای ملی و اجتماعی است. مدیریت علمی منابع آب، کنترل جدی آلودگیها، بازنگری در سیاستهای کلان و افزایش آگاهی عمومی، از جمله اقداماتی است که میتواند به احیای این رودخانه کمک کند.
کارون میراثی طبیعی و فرهنگی است که نسلهای آینده نیز به آن نیاز دارند. بیتوجهی به آن، به معنای نادیده گرفتن بخشی از هویت و زندگی یک شهر است.
کارون، فراتر از یک رودخانه، بخشی از زندگی، فرهنگ و حافظه جمعی اهواز است. حفظ آن، حفظ کیفیت زندگی شهری و احترام به حق زیستن مردمی است که سالهاست صدای آب را بخشی از هویت خود میدانند.
انتهای پیام/
نظر شما